Het is in de hete zomer van 2019 als we elkaar voor het eerst ontmoeten. Petra is namelijk zwanger van haar derde kindje, maar het is de eerste zwangerschap die bij ons zal worden gecontroleerd. We zien elkaar veel aangezien er een reden is om de groei van het kindje echoscopisch te vervolgen. Al snel blijkt dat het kindje helemaal prima groeit en zijn de controles eerder gezellig en leuk, dan dat ze spannend zijn. We zien op de echo vooral dat het kindje lang is, een Hollandse groeicurve hanteert, een flinke plons vruchtwater heeft én het is een dochter! Wat bijzonder na de jongens.
De weken kabbelen voort en naast een verhuizing en geen opvang voor de kinderen door de Corona crisis is het verlof toch wat drukker dan bedacht. Haar andere kinderen waren er allemaal reuze snel, alleen wilt Petra al die chaos en troep liever niet thuis met de andere kinderen in huis. Hele angstige beelden met huilende kinderen die binnen komen rennen op het moment suprême passeren de revue. We gaan dus proberen om het geboortehuis te redden en anders staat alles thuis klaar. Petra zegt aan het eind dat het wel bijzonder en leuk zou zijn als we elkaar zouden treffen bij de bevalling, stiekem hoop ik dat ook een beetje! Nu zijn de andere kinderen bij ongeveer dezelfde termijn geboren en dat is precies 1 dag na mijn dienst.. hmm dat is jammer! En inderdaad mijn dienst van 3 mei gaat voorbij en geen telefoontje van Petra. Pas op 7 mei heb ik weer dienst, ik verwacht dat mijn collega dan de eer zal hebben.
Als mijn collega de dienst overneemt staan er nog meer dames die we zeer binnenkort verwachten en die ook bevallen in zeer snel tempo. Ik stel aan haar voor dat mochten er twee tegelijk bevallen dat ik dan wel kan helpen. Overdag is het rustig, we klussen lekker in huis en gaan nog even naar de tegelboer omdat er een verkeerde levering is bezorgd. Het is 4 mei en overal hangen de vlaggen halfstok, het blijft een bijzondere dag, alleen niet echt een ideale dag voor een bevalling/verjaardag. Als we bij de tegelboer zijn appt mijn collega rond 17.30: “Petra heeft gebroken vliezen maar nog geen weeën, Anne is ook bezig; dus fijn als je achterwacht kunt zijn.” Nou is dat even toevallig! Ik app terug dat ik paraat ben en dat het een gekke dag is om te bevallen, vooral straks rond acht uur. Snel gaan we terug naar huis en gaan we wat eten. De uren tikken door, we houden twee minuten stilte en gaan nog even verder voor ons huis. Er gebeurd niets, geen weeën te bekennen. We gaan maar slapen, inmiddels heb ik geleerd dat het in de verloskunde toch altijd anders verloopt dan gepland. Net na middernacht belt mijn collega: “staat je aanbod nog? Want Anne heeft volledige ontsluiting en bij Petra zijn zojuist de eerste prille weeën begonnen.” Ik stap mijn bed uit en ga vlug richting haar. Het is inmiddels 5 mei, de eerste vlaggen zijn uitgehangen en voor Petra en Anne is het dus een hele letterlijke Bevrijdingsdag! Ook is 5 mei de dag van de verloskundige en wat tof om tegelijk met mijn collega bij een bevalling te mogen zijn.
Als ik aankom doet Bart de deur van hun mooie nieuwe huis open, het is al om de 2,5 minuut nu. Bart en ik hebben elkaar niet eerder gezien dus een bijzondere kennismaking. De andere kinderen liggen heerlijk te slapen terwijl Petra de inmiddels pittige weeën weg puft. Dat vele vruchtwater van de echo was zeker geen illusie want het stroomt rijkelijk. Ze wil toch graag thuis blijven want hiermee de auto in voor ruim 20 minuten is niet meer prettig. We zetten alles klaar en bellen de kraamzorg ook uit haar bed. Het hartje klopt dapper door en een inwendig onderzoek is niet nodig, het gaat allemaal vanzelf. Om 01.43 komt vlug de kraamzorg binnen, om 01.44 de eerste en tevens laatste perswee en om 01.45 mogen ze hun dochtertje in de armen sluiten. Wel met een goede splash, want blijkbaar zat er nóg meer vruchtwater in. Wat een snelheid! Petra is zelf ook nog wat beduusd. Ze krijgt de prachtige naam Rosalie en Bart kan niet stoppen met glunderen. Ik complimenteer de kraamverzorgende met haar sublieme timing en geniet met het moment mee. De placenta wordt geboren in lotus, geen hechtingen en weinig bloedverlies, een bevalling uit het boekje! Inmiddels hoor ik via de app dat ook Anne stoer thuis is bevallen van haar eerste kindje, wat een powervrouwen.
Rosalie is inderdaad gegroeid volgens de Hollandse echocurve die wij al zagen, ruim 8 pond schoon aan de haak! Ze is ook zeker lang met haar 53 cm. Haar broers hebben keurig doorgeslapen dus de angstige momenten die ze hadden ingebeeld bleken gelukkig nergens voor nodig. Na het geven van de borst, wat drinken en eten stapt Petra onder de douche en zorgen wij voor een fris bed en dat alle “troep” snel weer wordt opgeruimd. Nu snapt ze de magie van de thuis geboorte en kan haar geluk niet op wat een fijne sfeer er hangt, ze is erg blij met haar keuze. Voor ons beide was er geen betere manier om 5 mei te vieren! De dag van de verloskundige in het jaar 2020, door de WHO ook nog eens uitgeroepen tot het jaar van de verloskundige; op deze hele letterlijke Bevrijdingsdag met de totale keuze vrijheid die we, zelfs ondanks de Corona, toch maar mooi mogen ervaren!